In bijna elk huis of appartement vind je wel een majolicategel. De vorm en kleur mogen dan veranderen, maar de essentie, en daarmee de belangrijkste problemen, blijven onveranderd. Zelfs de meest geavanceerde toiletmodellen beginnen na verloop van tijd te lekken. Ik sta er altijd versteld van hoeveel overlast een klein druppeltje kan veroorzaken.
In termen van verspilde liters water is dat een flink bedrag. Bovendien moeten de sporen van deze vlekken worden verwijderd. En daar zit het probleem: vuil water sijpelt eindeloos door, waardoor het bijna permanent in het emaille wordt afgedrukt.
Om deze problemen op te lossen, moest je eerst de tank openen en de aftapkraan aanpakken. Dat is niet bepaald een prettige klus. Maar hier ligt het kernprobleem. Door de slechte waterkwaliteit en de aanwezigheid van allerlei vreemde deeltjes sluit de rubberen ring niet meer goed aan en begint te lekken.
