Verwarrende herinneringen (6/10)
Er verscheen onmiddellijk een beeld in zijn gedachten. Hij had zijn vader dit voorwerp in zijn handen zien houden. Hij herinnerde zich de tijd dat hij nog een kind was en in hun garage woonde. Nadat hij weer bij bewustzijn was gekomen, besloot hij de zaak verder te onderzoeken.
IJswaarschuwing (7/10)
Een voormalige collega van zijn vader, een gepensioneerde natuurkundeprofessor, observeerde het object lange tijd. Toen werd hij erg raadselachtig. "Ik kan je niets vertellen. En je moet het opschrijven." Dat was niet veel meer nodig om de nieuwsgierigheid van de jongeman verder aan te wakkeren.
Dat wat niet zou moeten bestaan (8/10)
Toen hij meer wilde weten, ontweek zijn voormalige collega de vraag opnieuw. Hij antwoordde zonder aarzeling: "Omdat het niet zou moeten bestaan." Een antwoord dat het gesprek onmiddellijk beëindigde.
Mysterieuze coördinaten (9/10)
Toen de jongeman door een vergrootglas beter keek, zag hij een reeks gegraveerde cijfers. Dit waren GPS-coördinaten die naar een afgelegen bos leidden. Daar, verscholen achter de bomen, stond een verlaten hut.
Verborgen geheim (10/10)
Verborgen stond een bureau en een lade vol soortgelijke voorwerpen. Ernaast lag een notitieboekje van zijn vader, waarin niets stond over het doel van dit volstrekt mysterieuze object. De jongeman hoorde toen een stem fluisteren: "Wat je gevonden hebt, was niet van jou. Maar nu is het van jou."
Die ochtend leek het wel erg stil. Zacht licht viel over het huis en de keuken rook naar koffie. Mijn moeder kwam geruisloos binnen en legde een metalen voorwerp op tafel.
