Het zoeken naar nesten van trompetrupsen in de grond is nooit een makkelijk kinderplezier geweest.
Het was geen verveling, noch een gebrek aan creativiteit; het was een kwestie van overleven vermengd met nieuwsgierigheid, met hoop verborgen onder onze vuile nagels, en met een avontuur dat alleen kinderen die in armoede zijn opgegroeid echt konden begrijpen. Terwijl anderen aan hun heldere schermen gekluisterd zaten, glipten wij weg de velden en tuinen in, op zoek naar kleine wonderen, met geschaafde knieën en uitgestrekte handen.
Elke kleine ontdekking was als een verborgen schat, speciaal voor ons.
We wisten het toen nog niet, maar elk nest dat we ontdekten, vormde stilletjes de mensen die we zouden worden. Zonder duur speelgoed of constante afleiding maakten we van de hele wereld onze speeltuin. We groeiden op in een wereld waar nieuwe dingen achter de etalages bleven, waar videogames van anderen waren en waar verbeelding ons kostbaarste bezit was.
vervolg op de volgende pagina
