Carlson knikte. "We hebben met hem samengewerkt. Jaren geleden."
'Hij nam Sam overal mee naartoe,' voegde Sally eraan toe. 'Overal waar Sam niet zelf heen kon, zorgde Mark ervoor dat hij niets miste. Na... na zijn dood heb ik mijn best gedaan. Maar er waren dingen die ik gewoon niet voor Sam kon nabootsen.'
Haar stem werd gespannen, maar ze ging door.
“Toen ik hem gisteren ophaalde, was hij anders. De laatste keer dat ik hem zo zag, was zes jaar geleden, voordat zijn vader in de strijd omkwam. Hij bleef maar praten over de bomen, de vogels, het uitzicht vanaf de top… dingen die hij nog nooit eerder had meegemaakt. Hij zei dat het voelde alsof de wereld zich eindelijk voor hem opende.”
Sally glimlachte door haar tranen heen. Harris deed dat ook.
Leo glimlachte even.
Sally keek hem nog eens aan.
“En hij zei dat het door jou kwam.”
Leo bewoog zich ongemakkelijk heen en weer. "Ik heb hem gewoon... gedragen."
De andere agent schudde zachtjes zijn hoofd.
'Nee. Je hebt meer gedaan dan dat. Hij vertelde Sally dat toen je benen trilden en je nauwelijks kon staan, hij je smeekte om hem te verlaten en hulp te halen. Maar je weigerde.'
Ik keek naar Leo.
Hij ontkende het niet.
'Dat was ik niet van plan,' zei hij zachtjes.
'Ik weet het,' antwoordde Sally.
De tweede officier, die zich voorstelde als kapitein Reynolds, voegde eraan toe: "Het ging er niet alleen om dat je hem droeg. Het ging erom dat je, toen het echt moeilijk werd, een keuze maakte. Je bleef."
Hij pauzeerde even om dat te laten bezinken.
Sally veegde haar ogen af, en ik ook.
'Toen ik alles hoorde,' zei ze, 'moest ik zo erg aan Mark denken. De manier waarop hij Sam nooit het gevoel gaf dat hij er niet bij was. De manier waarop hij er altijd voor hem was, hoe moeilijk het ook werd.'
Ze legde uit dat ze contact had opgenomen met Marks voormalige collega's omdat ze wist dat wat Leo had gedaan belangrijk was – niet alleen voor Sam, maar ook voor haar.
Reynolds stapte naar voren.
“We hebben het gehad over wat Leo gisteravond heeft gedaan, en we waren het over één ding eens. We wilden graag erkenning geven voor wat je hebt gedaan voor de zoon van onze overleden generaal.”
Leo keek op, nu voorzichtig, maar niet langer bang.
Carlson hield een klein doosje omhoog.
“We hebben een beursfonds op jouw naam opgericht. Het staat voor je klaar wanneer je er klaar voor bent. Voor elke universiteit die je kiest.”
Even dacht ik dat ik het verkeerd had verstaan.
'Wat?' fluisterde ik.
Leo staarde alleen maar voor zich uit.
"Je hoeft nu nog niets te beslissen," voegde Reynolds eraan toe. "Maar we willen dat je weet dat dit er is dankzij jouw moed."
Dunn stond daar verbijsterd.
Leo keek me volkomen overrompeld aan.
