Persistente organische verontreinigende stoffen, zoals polychloorbifenylen (PCB's), dioxinen en organochloorbestrijdingsmiddelen, zijn giftige chemicaliën die zich ophopen in het vetweefsel van vissen. Gekweekte zalm heeft, vanwege het dieet en de gecontroleerde omgeving, vaak hogere concentraties van deze verontreinigende stoffen dan wilde zalm. Deze stoffen worden in verband gebracht met ernstige gezondheidsproblemen, waaronder kanker, aandoeningen van het immuunsysteem en verstoring van het endocriene systeem.
2.2. Zware metalen
Gekweekte zalm kan ook zware metalen bevatten, zoals kwik, lood en cadmium. Deze metalen zijn vaak afkomstig uit het vervuilde zeemilieu en hopen zich op in het weefsel van de vis. Regelmatige consumptie van zalm die besmet is met zware metalen kan leiden tot neurologische problemen, nierschade en andere nadelige gezondheidseffecten.
2.3. Residuen van antibiotica en pesticiden
Zoals eerder vermeld, gebruiken zalmkwekerijen aanzienlijke hoeveelheden antibiotica en pesticiden om ziekten te voorkomen en parasieten te bestrijden. Deze stoffen kunnen residuen achterlaten in het visvlees, wat bijdraagt aan antibioticaresistentie bij mensen en andere gezondheidsproblemen. Bovendien heeft het overmatige gebruik van deze chemicaliën negatieve gevolgen voor de omliggende ecosystemen.
