Een ontmoeting
in de tuin. Een paar weken geleden was ik het gazon aan het maaien met mijn oude, nauwelijks functionerende grasmaaier. Mijn golden retriever, Mochi, lag te luieren onder de eikenboom, volkomen onbezorgd. Toen voelde ik een vreemde kriebel op mijn enkel. Eerst dacht ik dat het een mug was. Maar toen ik naar beneden keek, zag ik iets veel ergers: een klein zwart stipje dat aan mijn huid vastgeplakt zat.
Het bewoog niet en vloog zeker niet weg. Ik verwijderde het voorzichtig. Daar was het: een eenzame stervlinder, herkenbaar aan zijn witte stip.
Waarom teken geen
grap zijn: Ik verdraag over het algemeen de irritaties die de natuur me voorschotelt. Muggenbeten? Geen probleem. Bijensteken? Pijnlijk, maar te verdragen. Maar teken? Die bezorgen me complete paniek.
