Een basisgerecht uit de tijd van de Grote Depressie, dat gezinnen hielp te voeden. Eenvoudig, voedzaam en troostrijker dan je misschien denkt.

Romige erwten op toast zijn zo'n eenvoudig, bescheiden boerengerecht dat je je decennia lang herinnert. Hier in het Midwesten zijn gerechten als deze ontstaan ​​uit noodzaak: een moestuin die altijd vol stond met erwten, een melkkoe achter in de tuin en oud brood dat op moest. Mijn moeder maakte dit gerecht 's avonds als het werk op de boerderij lang duurde en niemand de energie had om te koken. Een simpele witte saus, een handvol erwten en toast op een verweerd bord was als een kleine troost na een zware dag. Misschien wil je dit gerecht wel maken als je op zoek bent naar iets troostends en vertrouwds, wanneer de wereld te lawaaierig aanvoelt en je wilt dat je maaltijd smaakt als een rustig gesprek aan de keukentafel, gesust door het ruisen van de wind in de bomen.
Serveer deze erwtenpuree op toast, samen met een paar andere troostrijke gerechten om het bord compleet te maken. Een plakje of twee gebakken ham of overgebleven gebraden kip maakt van dit gerecht een zondagse maaltijd, zelfs op een dinsdagavond. Een frisse salade van sla, schijfjes radijs en een lichte vinaigrette vormt een perfecte balans met de rijkdom van het gerecht, of je kunt traditioneel kiezen voor gestoofde tomaten of appelmoes. In de zomer zijn plakjes tuintomaten en komkommers, bestrooid met zout en peper, een genot; in de winter zorgen een kommetje kwark of wat ingemaakte bieten voor een vleugje frisheid. Een glas koude melk of een kop warme thee maakt deze maaltijd af, net zoals mijn ouders dat deden.
Erwtentartine met slagroom