Beschouw dit als een waarschuwing.
De vreemdeling spreekt opnieuw. "En de vrouw beneden?"
Het zet al je zenuwen op scherp.
Ergens aan de overkant van de gang kraakt een stoel. Je loopt dichterbij tot de gang uitkomt in een lage ruimte, verlicht door twee lampen en een kolenkachel. Alejandro staat met zijn rug naar je toe, zonder jas, zijn hemd opgerold. Tegenover hem zit een gedrongen man in een donkere jas die je niet herkent. Op een kist tussen hen in liggen papieren verspreid. Naast de kist, aan de tegenoverliggende muur, bevindt zich nog een deur met een ijzeren frame.
Achter hem klinkt een zachte stem.
Hoest.
Een vrouwenhoest.
Je bloed verandert in donder.
Alejandro verlaagt zijn stem. "Hij weet te veel."
De man haalt zijn schouders op. "Waarom bewaar je het dan?"
"Omdat het nuttig is als alles goed afloopt. De oude vrouw vertrouwde hem. Als mijn zus erop staat, zal ze me helpen overtuigen."
De oude vrouw.
Moeder.
Hij vertrouwde hem.
De vermiste huishoudster.
Marisol.
Je deinst zo abrupt achteruit dat je hiel achter een losse steen blijft haken.
De lamp wiebelt in je hand. Het glas raakt de steen met een zacht tikje.
Beide mannen verstijven.
